Pytanie:

Czy wydatki marketingowe i reklamowe dystrybutora produktów danego wytwórcy, które zostały następnie refakturowane na producenta, mogą stanowić u niego koszt uzyskania przychodów?

Odpowiedź:

Podstawowym warunkiem zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków na reklamę i marketing jest ich związek z przychodem. Przy czym reklama i marketing generalnie obejmują wszystkie działania, które podejmuje firma w celu rozpoznania i zaspokojenia potrzeb swoich klientów, jak również w celu tworzenia i utrzymywania popytu na swoje produkty. Należy zatem uznać, że wydatki na reklamę i marketing wykazują co najmniej pośredni związek z osiąganymi przychodami – ponoszone są bowiem w celu osiągnięcia potencjalnego przychodu. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku NSA z 6.2.1998 r. (sygn. akt I SA/Łd 1196/96), w którym stwierdza się, że:

„Działalność marketingowa (…) wpływa na osiągane przychody, szczególnie w warunkach konkurencji, a także sprzyja racjonalizacji podejmowanych decyzji gospodarczych, co w rezultacie prowadzi do polepszenia osiąganych efektów ekonomicznych. W gospodarce wolnorynkowej wydatki przeznaczone na działalność marketingową należy uznać za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Brak przychodu w związku z tymi wydatkami nie wyklucza możliwości zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów z uwagi na to, że warunkiem takiego zaliczenia jest kryterium celowości wynikające z cytowanego art. 15 ust. 1 ustawy”.

Kluczowe do rozliczenia w kosztach podatkowych wydatków promocyjnych będzie zgromadzenie odpowiedniej dokumentacji potwierdzającej podjęte działania reklamowe i marketingowe. W przypadku kontroli [...]