Stan faktyczny

Spółka zamierzała wykupić dla swoich pracowników i członków ich rodzin pakiet świadczeń medycznych, podpisując umowę z jedną z wyspecjalizowanych placówek medycznych. Podatnik otrzymywałby co miesiąc fakturę za opiekę medyczną, na której widniałaby jedna kwota. Kwota świadczenia przypadająca na jednego pracownika i członków rodziny byłaby kwotą zryczałtowaną, płaconą bez względu na to, czy pracownik i jego rodzina faktycznie korzystają ze świadczeń opieki medycznej. Spółka podała, że w przypadku pakietu dla pracownika kwota świadczenia wynosiłaby 95 zł i byłaby w całości pokrywana przez spółkę. W przypadku zaś pakietów rodzinnych kwota świadczenia wynosiłaby 235 zł, z czego w wypadku pracowników pracujących u podatnika powyżej 5 lat cała kwota (tj. 235 zł) byłaby w całości pokrywana przez pracodawcę. Natomiast w przypadku pracowników mających staż pracy w spółce do 5 lat podatnik pokrywałby połowę różnicy pomiędzy pakietem rodzinnym a pracowniczym, tj. 70 zł (235 zł – 95 zł = 140 zł; 140 zł : 2 = 70 zł), resztę płaciłby pracownik. Spółka nie będzie miała możliwości zidentyfikowania, które osoby i w jakim zakresie korzystają z pakietu przysługujących im świadczeń medycznych. Strona zajmuje stanowisko, że wydatki na wykupienie pracownikom i ich rodzinom pakietu świadczeń medycznych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Na potwierdzenie powyższego spółka powołała się na pismo Ministerstwa Finansów nr PB3/GM-82133/298/05/1680 opublikowane w 2006 r., dotyczące kosztów organizacji przez pracodawców imprez integracyjnych, oraz na wyrok NSA z 12.5.1999 r. (I SA/Wr 482/97).

Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu w dniu 8.5.2007 r. wydał postanowienie (14733/893/KDO/423/30/07/JŻ), w którym uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. W uzasadnieniu stwierdził, że do 31.12.2006 r. finansowanie świadczeń zdrowotnych przez pracodawcę regulował art. 16 ust. 1 pkt 65 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: PDoPrU). Zgodnie z tym przepisem, nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na finansowanie świadczeń zdrowotnych pracowników przez pracodawcę, z wyjątkiem tych kosztów, do których ponoszenia zakład pracy był zobowiązany na podstawie Kodeksu pracy lub innych ustaw. Od 1.1.2007 r. przepis punktu 65 z art. 16 ust. 1 PDoPrU został skreślony. W związku z powyższym organ I instancji uznał, że w omawianym przypadku zastosowanie mają przepisy art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Zatem pośredni związek z przychodami spółki będą miały jedynie wydatki ponoszone na rzecz swoich pracowników i one mogą stanowić koszt uzyskania przychodów na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zaś opłacania świadczeń zdrowotnych dla członków rodziny pracowników nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z uwagi na brak związku z przychodami spółki.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik w dniu 17.5.2007 r. (data wpływu: 21.5.2007 r.) złożył zażalenie, w którym zarzucił organowi I instancji naruszenie art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 PDoPrU oraz wniósł o możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów spółki, całości wydatków poniesionych na wykupienie dla swoich pracowników i ich rodzin pakietu świadczeń zdrowotnych. W uzasadnieniu pełnomocnik stwierdził, iż w odniesieniu do wydatków poniesionych na wykupienie dla pracowników i członków ich rodzin świadczeń zdrowotnych spełnione są ustawowe przesłanki zaliczenia ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodów, tj. związek przyczynowo-skutkowy z przychodami i brak wyłączenia powyższych wydatków w art. 16 ust. 1 ustawy PDoPrU. Dodatkowo pełnomocnik wskazuje, że objęcie opieką osób najbliższych – członków rodzin, niewątpliwie zwiększy identyfikację pracowników ze spółką, a pracownicy rzadziej będą korzystać ze zwolnień w pracy z tytułu opieki nad członkami rodziny. Lepszy stan zdrowia osób najbliższych pracowników pozwoli im na lepszą koncentrację na wykonywanych obowiązkach w pracy. W sytuacji niedoboru wykwalifikowanej kadry pracowniczej na polskim rynku pracy wszelkie wydatki zwiększające identyfikację pracowników oraz ich rodzin winny zostać uznane za wydatki mające na celu „zachowanie” i „zabezpieczenie” źródła przychodów. Pełnomocnik uważa, że decyzja o zmianie pracy jest podejmowana przez pracowników wspólnie z członkami ich rodzin i dlatego racjonalnym działaniem jest pozyskanie przychylności członków rodzin pracowników. Strona uważa, że zgodnie z linią orzeczniczą organów podatkowych, kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione na sfinansowanie „imprez integracyjnych” służące zwiększeniu identyfikacji pracowników z zakładem pracy, to tym bardziej zwiększenie takie wystąpi w przypadku zapewnienia przez pracodawcę opieki zdrowotnej o podwyższonym standardzie dla rodzin pracowników.

Zdaniem Izby Skarbowej

Artykuł 15 ust. 1 PDoPrU w brzmieniu od 1.1.2007 r. za koszty uzyskania przychodów uznaje koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Zatem, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 PDoPrU, winien pozostawać w związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą Podatnika oraz nie może zostać wymieniony w art. 16 ust. 1 PDoPrU, jako koszt niestanowiący kosztów uzyskania przychodów. Od 1.1.2007 r., w art. 16 ust. 1 PDoPrU, brak jest wyłączenia z kosztów podatkowych wydatków poniesionych na finansowanie świadczeń zdrowotnych na rzecz pracowników. Oznacza to, że wydatki także ponoszone przez pracodawcę mogą stanowić dla niego koszt uzyskania przychodów. Zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z 13.2.2007 r. (III SA/Wa 4283/06), w przypadku wydatków ponoszonych na rzecz pracowników, nie oznacza to ich automatycznej kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów. Nie powinno się bowiem zapominać o przesłankach warunkujących zaliczenie poniesionych kosztów do kosztów uzyskania przychodów. Organ II instancji, odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego, w niniejszej sprawie zauważa, że wydatki ponoszone przez spółkę na zapewnienie pracownikom opieki medycznej będą miały wpływ na poprawę stanu zdrowia pracowników, dzięki czemu ograniczeniu uległaby absencja w pracy z powodu choroby, co przedłożyłoby się na efektywność wykonywanej pracy. Zatem ponoszone przez podatnika wydatki są związane w sposób pośredni z uzyskanymi przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej. Organ odwoławczy uznaje więc, że przedmiotowe wydatki stanowią dla spółki koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 PDoPrU. Dyrektor Izby Skarbowej nie podziela natomiast stanowiska podatnika, że kosztem uzyskania przychodów mogą być również wydatki poniesione na wykupienie pakietu świadczeń medycznych dla członków rodzin pracowników. Nie są oni bowiem pracownikami spółki, a zatem przedmiotowych wydatków nie można traktować jako kosztów pracowniczych. Organ II instancji uważa, że przedmiotowe wydatki nie przekładają się na przychody podatnika z prowadzonej działalności gospodarczej. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej wydatki ponoszone na zapewnienie opieki medycznej członkom rodziny pracowników nie mają związku z przychodami spółki oraz nie pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika. Nie zostały więc spełnione przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Organ odwoławczy, stosownie do art. 9 ust. 1 PDoPrU, zauważa, że podatnik jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami. Zatem podatnik, chcąc zaliczyć w ciężar kosztów podatkowych wydatki na zapewnienie pracownikom opieki medycznej, powinien dokonać podziału zbiorczej kwoty na część stanowiącą koszt uzyskania przychodów (pracownik) oraz na część niestanowiącą takiego kosztu (członkowie jego rodziny).

Decyzja Izby Skarbowej w Warszawie z 19.7.2007 r., 1401/BP-II/4210-35/07/JM