Pytanie podatnika

Czy dokonano właściwych księgowań w podatkowej księdze faktur sprzedaży z tytułu wykonanych usług transportowych?

Na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 ustawy z 29.8. 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni z 17.11.2006 r. (PD2/4111/415-0032/06) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, uznając, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, utrzymuje się w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

Stan faktyczny:

Pismem z 31.8.2006 r. (uzupełnionym pismem z 27.9.2006 r.) podatnik zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że podatnik prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą m.in. w zakresie usług transportowych. Zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. W sierpniu 2006 r. wystawił pięć faktur za wykonanie usług transportowych na terenie Unii Europejskiej na rzecz polskiego zleceniodawcy. Faktury zostały ujęte w księdze w miesiącu ich wystawienia (bez uwzględnienia obowiązku podatkowego), następnie w tym samym miesiącu wyksięgowane i ujęte ponownie z uwzględnieniem obowiązku podatkowego.

W związku z powyższym powstała wątpliwość, czy dokonano prawidłowych księgowań.

Zdaniem podatnika, postąpił on prawidłowo, gdyż przy świadczeniu usług transportowych występuje szczególny moment obowiązku podatkowego, który powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia od dnia wykonania usługi.

Postanowieniem z 17.11.2006 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że stanowisko przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia wskazał, że w przedstawionym stanie faktycznym, przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej z tytułu wykonywanych usług transportowych w myśl art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinien być zaewidencjonowany w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w dacie wystawienia faktury.

Podatnik korzystając z przysługującego mu prawa, wniósł zażalenie, w którym stwierdził, że składając wniosek, wskazał księgowanie sprzedaży w kolumnie 7 (podatkowej księgi), co oznacza opodatkowanie podatkiem dochodowym w miesiącu zdarzenia gospodarczego. Szczególny obowiązek podatkowy dotyczył podatku VAT i ten obowiązek miał na uwadze. Swoje stanowisko o zasadności przyjętego sposobu zaksięgowania przedmiotowych faktur oparł na przepisie § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 25.5.2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur (...) (Dz.U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku:

Na wstępie zauważa się, że przedmiotowa interpretacja wydana jest w stanie prawnym obowiązującym w 2006 r. (w związku z faktem, że zapytanie wnioskodawcy odnosi się do zdarzeń zaistniałych w 2006 r.).

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.; dalej jako: PDOFizU), za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do postanowień ust. 1f przywołanego przepisu, jeżeli podatnik:

1) jest podatnikiem podatku od towarów i usług niekorzystającym ze zwolnienia od tego podatku oraz

2) prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, oraz

3) ewidencjonuje przychody w dacie wystawienia faktury, zgodnie z odrębnymi przepisami

– za datę powstania przychodu uważa się dzień wystawienia faktury, a jeżeli faktura nie została wystawiona w terminie określonym w odrębnych przepisach, za datę powstania przychodu uważa się dzień, w którym faktura powinna być wystawiona; w przypadku gdy zdarzenia, o których mowa w ust. 1c, nastąpiły w grudniu danego roku podatkowego, a faktury dotyczące tych zdarzeń, zgodnie z odrębnymi przepisami, zostaną wystawione w roku następnym, za datę powstania przychodu uważa się ostatni dzień roku podatkowego, w którym zaszły te zdarzenia.

Odrębne przepisy, o których mowa wyżej, zostały zawarte w rozporządzeniu Ministra Finansów z 25.5.2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

W myśl § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia 25.5.2005 r., w przypadku świadczenia m.in. usług transportowych fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego (dla usług transportowych jest to dzień otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 30. dnia od dnia wykonania usługi). Faktury te nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego.

W świetle powyższych regulacji prawnych u podatnika spełniającego warunki, o których mowa w art. 14 ust. 1f PDOFizU, przychód w rozumieniu przepisów tej ustawy powstaje w dniu wystawienia faktury. Przy świadczeniu usług transportowych fakturę wystawia się z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty za wykonaną usługę nie później niż 30. dnia, licząc od dnia jej wykonania. Podatnik ma prawo do wystawienia faktury w terminach wcześniejszych niż wymienione, z tym że nie może to nastąpić wcześniej niż w dniu wykonania usługi.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że podatnik wykonał usługę transportową w sierpniu 2006. W miesiącu tym wystawił (do czego był uprawniony) fakturę VAT. W dniu jej wystawienia powstał u podatnika przychód.

Odrębną kwestią jest moment ujęcia wystawionych faktur w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Zasady prowadzenia tych ksiąg regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z 26.8.2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

W myśl postanowień § 22 ust. 1 rozporządzenia z 26.8.2003 r., podatnik opłacający na podstawie odrębnych przepisów podatek od towarów i usług:

1. może w ciągu roku podatkowego ewidencjonować przychody w dacie wystawienia faktury, a jeżeli faktura nie została wystawiona w terminie określonym w odrębnych przepisach, w dniu, w którym faktura powinna być wystawiona, z zastrzeżeniem pkt 2;

2. w ostatnim dniu roku podatkowego, jest obowiązany wpisać do księgi kwoty przychodów odnoszące się do zdarzeń określonych w art. 14 ust. 1c PDoFizU zaistniałych w grudniu danego roku podatkowego, na które, zgodnie z odrębnymi przepisami, zostaną wystawione faktury w roku następnym, a po ich wystawieniu wpisać numery i daty faktur w księdze za dany rok podatkowy w kolumnie „Uwagi” przy każdej pozycji odnoszącej się do danej transakcji.

Biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne i prawne niniejszej sprawy, podatnik wystawiając w sierpniu 2006 r. faktury za wykonane w tym miesiącu usługi transportowe, był zobowiązany zaewidencjonować je w prowadzonej księdze (w kol. 7 i 9) w dniu ich wystawienia.

W tym stanie faktycznym i prawnym argumenty podatnika zawarte w zażaleniu pozostają bez wpływu na stanowisko zajęte przez organ I instancji.

Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 24.1.2007 r. (BI/4117-0087/06)